• Najnowsze komentarze

    • Formularz kontaktowy

    • Najczęstsze wady wymowy wieku przedszkolnego i wczesnoszkolnego

      Najczęstsze wady wymowy wieku przedszkolnego i wczesnoszkolnego

      Najczęstszym zaburzeniem mowy występującym u dzieci jest dyslalia, czyli zaburzenie mowy polegające na niemożności prawidłowego wymawiania określonych dźwięków (Spionek  1969). Inna autorka – B. Sawa uważa natomiast, że dyslalia to zaburzenie artykulacyjne polegające na opuszczaniu, podstawianiu, zniekształceniu głosek (Sawa 1990). Istnieje kilka kryteriów różnicujących dyslalię. Jednym z nich jest podział ze względu na rodzaj – nazwę głoski , która jest nieprawidłowo artykułowana. Do tej grupy należy zaliczyć następujące rodzaje dyslalii:

      1. Sygmatyzm – inaczej seplenienie, polega na nieprawidłowej artykulacji głosek tzw. szeregu syczącego:/s, z, c, dz/; szeregu ciszącego:/ś, ź, ć, dź/ oraz szumiącego: /sz, ż, cz, dż/. To zaburzenie artykulacji jest najczęściej spotykane u dzieci. Istnieją różne rodzaje sygmatyzmu, spośród których najczęstszym jest sygmatyzm interdentalny (seplenienie międzyzębowe).
      2. Rotacyzm to zaburzona, nieprawidłowa artykulacja głoski/r/.
      3. Kappacyzm to nieprawidłowa artykulacja głoski /k/.
      4. Gammacyzm to rodzaj dyslalii polegający na nieprawidłowej artykulacji głoski /g/.
      5. Lambdacyzm to nieprawidłowa artykulacja głoski /l/.
      6. Betacyzm to rodzaj dyslalii polegający na nieprawidłowej artykulacji głosek /b/, /p/.
      7. Wymowa bezdźwięczna polega przede wszystkim na tym, iż nie są wymawiane głoski dźwięczne, które są zastępowane odpowiednimi głoskami bezdźwięcznymi, np.: zamiast /b/ jest /p/, zamiast /d/ jest /t/, zamiast /w/ jest głoska /f/.

      Przyczyn dyslalii należy szukać w:

      • zmianach anatomicznych aparatu artykulacyjnego (np. nieprawidłowa budowa języka, nieprawidłowa budowa podniebienia, zniekształcenia zgryzu, anomalie zębowe, przerost trzeciego migdałka, polipy, skrzywienie przegrody nosowej);
      • nieprawidłowym  funkcjonowaniu narządów mowy (niska sprawność języka, zakłócona sprawność mięśni napinających i przywodzących, brak pionizacji języka);
      • nieprawidłowej budowie i funkcjonowaniu narządu słuchu (zaburzenie analizy i syntezy słuchowej, wybiórcze upośledzenie słuchu, obniżenie słyszalności, zaburzenia słuchu fonematycznego);
      • niesprzyjających warunkach do uczenia się mowy związanych z czynnikiem społecznym (nieprawidłowe wzorce wymowy u osób otaczających dziecko na co dzień, nieprawidłowa atmosfera w gronie rodzinnym, brak stymulacji mowy u dziecka przez rodziców);
      • nieprawidłowym funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego;
      • psychicznym podłożu dyslalii;
      • opóźnionym rozwoju psychomotorycznym i emocjonalnym dziecka.
    • Kontakt

      Katarzyna Żuraw- neurologopeda, terapeuta EEG Biofeedback, Rzeszów
      telefon: 600 216 982

    • Adres e-mail:

      olsnienie-terapia@wp.pl